Ed en Willem op komst?

In Alken werd de voorbije dagen een bever gezien. Deze soort doet het al een aantal jaar goed en misschien duiken ze binnenkort ook bij mij in de buurt op. Ze zijn alvast van harte welkom!

Foto: Exemplaar uit Zweden daar gefotografeerd door mij.

Zebraboom

Zebraboom, zo durf ik hem wel eens – met de kans dat alle bomenkenners mij aan het kruis nagelen – in mijn gedachten noemen. Want geef nu toe, hij heeft toch ook een wit-zwart imago. Niet als je er eentje ziet staan. Maar zeker wel als je plots langs een bos vol met berken wandelt. Ik heb dan vaak het gevoel om gepasseerd te worden door een kudde zebra’s. Soms zie ik dingen die er niet zijn. Dat is vaak leuk.De berk is een boom met heel wat verborgen talenten. Zo kan hij goed tegen een stevige vrieskou. Ik spreek dan over echte diepvriestemperaturen. Het is dan ook een soort die het in het hoge noorden heel goed naar zijn zin heeft. Zijn buigzame takken beschermen hem daar ook tegen het bezwijken onder dikke pakken sneeuw. Een eigenschap die hij bij ons niet echt nodig heeft. Hier is het een echte opportunist, die vaak als eerste opduikt op kaalgekapte vlaktes.
Maar er is nog meer. Zijn sap – dat gebruikt wordt voor de bereiding van zalf en shampoos – zou je huid en haar verjongen. Er wordt zelfs wijn van gemaakt. Van de bladeren kan je thee trekken die vochtafdrijvend werkt, maar ze waren ook een verfmiddel om wol te kleuren. Van de schors werden dakpannen gemaakt die – bedekt met een laag aarde – geen druppel water doorlieten. In de sauna’s in het noorden krijg je met berkentwijgen een stevig pak rammel en in Nederland werden de koeien vroeger met diezelfde twijgen uit de stal gehaald omdat men geloofde dat ze dan vruchtbaarder werden. Hopelijk werden deze twee gebruiken niet verwisseld.
Zo zie je maar hoe een bos vol met zwart-witte berken een enorme kleurenpallet aan mogelijkheden verbergt. De berk verdient ons volste respect.